Chociaż Halloween już za nami, przychodzę dziś z tytułem który pozoli Wam przedłużyć sobie tegoroczny spooky season (a w dodatku w sam raz sprawdzi się w połączeniu z deszczową pogodą za oknem i kubkiem herbaty w dłoni).

Film przedstawia trzy odrębne historie, dziejące się na przestrzeni czasu w pewnym niezwykłym domu. Tytułowy budynek jest nie tylko miejscem tajemniczych zdarzeń, ale także ich źródłem. Wśród jego murów, na pozór skrajnie różni od siebie bohaterowie zaczynają mierzyć się z całkiem podobnymi problemami. Jednak, dzięki wyrazistym charakterom, każda z części filmu jest na swój sposób przesiąknięta absurdem.

Ten baśniowy tryptyk składa się w zarazem zabawną, niepokojącą, uroczą, i melancholijną opowieść o więziach i marzeniach, które potrafią nierzadko doprowadzić do obłędu. Jeśli lubicie lekkie horrory, filcowe lalki, ambitne szczury, doskonałe soundtracki, tańczące robactwo, motyw szaleństwa, lub koty z problemami finansowymi, nie możecie przegapić tej nietuzinkowej animacji.

Chociaż sama fabuła filmu jest urzekająca, to jego realizacja robi prawdziwe wrażenie. Tradycyjna animacja poklatkowa idealnie dopełnia klimat całej produkcji. W każdym kadrze można zobaczyć jak wiele uwagi twórcy przyłożyli do detali. Warto przyjrzeć się materiałom wykorzystanym do zbudowania scenografii - mi wręcz trudno było powstrzymać się przed pauzowaniem seansu.

Jeśli zdecydujecie się obejrzeć „Domˮ, koniecznie dajcie znać czy popłakaliście się ze śmiechu/obrzydzenia/wzruszenia (niepotrzebne skreślić).

[Anna Kożuch]